Roots

INLEIDING

Roots
Deze web pagina is van TON LEERKES uit Ede, beter bekend als “”de wrede van Ede”” Ik ben geboren op 28 juli 1939 in Vaassen ( gem Epe) Mijn ouders zijn Annie Pannekoek en Henk Leerkes. Beiden zijn inmiddels overleden en begraven op de begraafplaats in Vaassen. Mijn ouders zijn op 19 oktober 1938 getrouwd en ik ben hun eerste kind. Ik ben dus zogezegd op “”de beddeplank”” verwekt. Mijn ouders bleven als goed katholiek braaf hun best doen en dus kwamen er na mij nog 4 broers en 1 zus.Mijn broer Jan is in 2004 overleden. Ik heb dus nog 3 broers en 1 zus. Mijn eerste herinneringen gaan naar de periode 1942.Wij woonden naast de toenmalige eierhal in Vaassen. Die hal is er intussen al lang niet meer en ook de bovenwoning ernaast moet al decennia geleden zijn afgebroken. Op dit moment is er o

DE KATHOLIEKE KERK IN VAASSEN

Roots
Ik herinner mij dat ik als jongetje van 5 naar de katholieke bewaarschool ging. Gelet op de situatie van dat moment moet dat heel spannend zijn geweest. Nederland was toen immers nog bezet door de Duitsers. De helft van de kinderen op de bewaarschool was 6 jaar. Dat betekende dat ik niet alleen op de bewaarschool, maar ook 6 jaar op de lagere school met een overvolle klas te maken had. 40 of 50 kinderen in een en dezelfde klas. Het was toen heel gewoon. Als jongetje van 6 werd ik misdienaar. Hoe dat precies is gegaan en of ik daar als jongetje een stem(metje) in heb gehad: ik kan het me niet herinneren. Waarschijnlijk heeft mijn oom Gerard die koster was in de kerk, daar een rol in gespeeld. Ik vond dat een leuke tijd, vooral als er doordeweeks een begrafenis was. Dan hoefde je die ocht...

OP SCHOOL IN VAASSEN

Roots
Ik heb 6 klassen op de katholieke basisschool doorlopen. Meestal was de onderwijzer of onderwijzeres iemand die bij mijn opoe(oma) in de kost was. Of het er mee te maken heeft gehad weet ik natuurlijk niet, maar zij waren allemaal heel erg aardig tegen mij. Zo werd ik voor mijn opstellen door hen altijd extra geprezen, terwijl er toch ook genoeg andere kinderen in de klas zaten die leuke opstellen maakten. Zoals zoveel kinderen was ook ik verliefd op een meisje waar ik dus 6 jaar mee in dezelfde klas heb gezeten. Zij is niet naar de MULO gegaan en ik verloor haar, zonder dat ik tegen haar op enig moment kon zeggen dat ik haar erg aardig vond, uit het oog. Ik weet nog hoe ze heette, maar dat ga ik hier niet vertellen. Ik laat het erbij dat een broer van haar later enige landelijke bekendhei...

OP SCHOOL IN APELDOORN

Roots
December 1953 verhuisden wij als gezin naar Apeldoorn. Na de kerstvakantie moest ik mij melden op de katholieke MULO. Ik begon in de tweede klas. Terugkijkend kan ik zeggen dat ik het een leuke tijd heb gevonden. Geen problemen met overgaan, geen problemen met andere leerlingen, niets van dat alles. In deze periode speelde ik voetbal bij Victoria Boys. Ik kon,ook al zeg ik het zelf,best wel een aardig potje keepen. Dat keepen heb ik eigenlijk al van jongs af aan gedaan. Het begon al toen ik nog op de lagere school zat en vaak voetbalde met grotere jongens. Ga jij maar op doel staan, werd er dan tegen mij gezegd. In deze periode ging ik met mijn broer Henny (later veranderde zijn echtgenote die naam in Henk) op zondagochtend vaak naar het AGOVV terrein. Voor die tijd moesten wij natuurlijk ...

1955 HOE NU VERDER

Roots
De vraag in 1955 was: hoe nu verder? Doorleren…. In de winter van1955 vertelde mijn vader dat hij geen mogelijkheden voor mij zag om door te leren. Hij had er gewoon het geld niet voor. Zelf had ik graag naar de Handelsdagschool in Deventer gewild. Mijn vader vertelde mij toen ook dat mijn moeder zwanger was. Ik heb de boodschap toen goed begrepen. Zonder dat mijn ouders daarvan op de hoogte waren, heb ik in de winter van 1955 gereageerd op een advertentie van de Post Cheque en Girodienst in den Haag. Zij vroegen administratief personeel. In de advertentie stond dat je ook kon solliciteren als je nog geen eindexamen had gedaan. Ik ben toen in mijn eentje naar een café in het centrum van Apeldoorn gegaan.Daar kreeg je een gesprek en kon je al vast solliciteren. Ik was toen dus 15 jaar. Ik w

1956 HET VERVOLG IN ARNHEM

Roots
De start in Arnhem bij de Post Cheque en Girodienst verliep vlekkeloos. Aan de Rijnkade waren in eerste instantie twee houten barakken geplaatst, een om in te werken, de ander deed dienst als kantine. We begonnen met 40 mensen personeel. Dat zou later sterk worden uitgebreid. Ik woonde inmiddels weer bij mijn ouders. Ook had ik mij weer aangemeld bij mijn oude voetbalclub Victoria Boys. 1956 en 1957 waren voor mij absolute topjaren. Ik speelde voetbal in het tweede van Victoria Boys en was reserve keeper bij het eerste. Ik had mij inmiddels aangemeld bij de KAJ , de Katholieke Arbeiders Jeugd en was daarin zeer actief. Ik droeg nog steeds mijn verdiende geld thuis af en kreeg daar zakgeld voor terug. Gelukkig rookte ik toen niet. Ik zou niet geweten hebben hoe ik dat had moeten betalen. Mi...

IN MILITAIRE DIENST

Roots
Kort na mijn vakantie in Mosterdveen werd ik voor de militaire dienst opgeroepen. Ik was van de lichting 1958/4. Ik moest me melden in Amersfoort bij de Geneeskundige Troepen. Pas een vriendin en dan meteen de militaire dienst in…..Het betekende dat er geen geld was om haar te bezoeken, tenzij mijn ouders wat wilden bijspringen. Dat bleek niet het geval te zijn. Ik had ook niet anders verwacht. Zij hadden waarschijnlijk het geld ook niet. Als soldaat kreeg je zakgeld, ik weet niet meer hoeveel maar ik herinner mij nog wel dat ik in die tijd doordeweeks geen cent uitgaf om toch een keer per 14 dagen naar Haarlem te kunnen gaan. Mijn basisopleiding kreeg ik in Amersfoort, Apeldoorn en Arnhem. Daarna werd ik in Ede geplaatst. Ik was in de beginperiode gewoon soldaat en administratief medewerk

WEER NAAR DE GIRODIENST

Roots
In 1960 kon ik meteen weer aan de slag bij de Post Cheque en Girodienst. Ik deed er een paar bedrijfsexamens en was al snel gepromoveerd van employé 3de klas naar 1e klas. In 1961 bedachten …….en ik dat we ons zouden kunnen verloven en aldus geschiedde. In 1962 zijn we getrouwd. Ik was 23, zij 24 jaar. Zonder met wrok of zelfs maar boosheid op terugkijkend, was het in 1962 wel zo dat mijn vader mij a.h.w. het huwelijk in heeft geloodst. Hij belde mij op tijdens mijn werk en meldde mij dat hij een mooi huis voor me wist dat voor niet al te veel geld te koop zou zijn. Het betrof een zonnewoning aan de Ruys de Beerenbrouckstraat in Apeldoorn. Achteraf bleek dat mijn vader belang had bij de aankoop. De verkoper had nl een eigen huis laten bouwen en de fa Leerkes zou dat mogen gaan inrichten. I

VERHUIZING NA VERHUIZING

Roots
Wij besloten in 1965 dan ook om te verkassen naar Oosterbeek. Eenmaal daar zouden we dan gelijke kansen hebben om een eigen netwerk van vrienden/bekenden op te bouwen en -niet onbelangrijk- ik kwam veel dichter bij mijn werk te wonen. Wij kochten een oude, dubbele woning aan de Steinweg in Oosterbeek. Aan de woning mankeerde veel, zo niet alles. Het deel waar we zelf in zouden gaan wonen, hebben we in de avonduren en op de zaterdagen laten verbouwen. In die tijd was ik inmiddels opgeklommen tot hoofdemployé en gaf ik op heel jonge leeftijd al leiding aan een groep, die afwisselend overdag en ’s nachts werkte. Niet zelden ging ik na een nachtdienst dan naar het huis in Oosterbeek om stenen te bikken, bouwrommel op te ruimen etc etc. Januari 1966 zijn we naar Oosterbeek verhuisd en op 1 apri

DE SOCIALE AKADEMIE

Roots
Een nieuwe baan, tegelijkertijd een start met een 4 jarige parttime opleiding aan de Sociale Akademie in Baarn, ……. een parttime baan bij een oud collega op de bibliotheek van Utrecht, het kon niet beter. Het zou anders lopen. De Sociale Akademie zette mij op een spoor dat ik eigenlijk al vele jaren wist. Ik was niet gelukkig…… eind 1969 was het dan zo ver. Wij gingen uit elkaar en ik vertrok in mijn eentje. In de jaren ’60 -en misschien ook nu nog wel- werd op de Sociale Akademies de nadruk gelegd op zelfreflectie. Op de parttime opleiding die ik volgde, was dat zeker het geval. Het duurde dan ook niet zo lang totdat ik er achter kwam dat ik mijn leven, als ik daar echt wat van wilde maken, drastisch zou moeten veranderen. Eigenlijk was mijn huwelijk het resultaat van -laat ik het zo maar