Santiago de Compostela

Hij…..hij draait zich nog maar weer eens om in zijn bed.Zijn pyama hangt als een vod om hem heen. 39.6 was het antwoord van de thermometer vanmorgen en dat is al dagen zo.De lakens liggen als een natte opengevouwen krant in het bed. Zijn bed. Waar hij nu al een week noodgedwongen zijn bivak heeft moeten opslaan. Af en toe even eruit in de hoop dat hij op tijd de wc haalt, maar ook dat lukt niet altijd.shit. shit en nog eens shit. En dan die dromen, die nare dromen waarbij alles wat in zijn leven beter had gekund of misschien wel had gemoeten in zijn herinnering opduikt..om nog maar weer eens te worden geconfronteerd met zijn falen op belangrijke en minder belangrijke momenten.Buiten klettert een maartse bui met geweld tegen het slaapkamerraam. Wat een troosteloze dag , wat een ellende . De tijd verstrijkt. Het gaat hard… heel hard Elke dag ziek is een dag niet geleefd en dat terwijl hij toch aan het eind van zijn zijn lijkt te zijn aangekomen .Papa… ik wilde zo graag op het schoolplein spelen…. Ik ben niet naar de kerk gegaan. Het was al te laat voor de kerk..Nee ik zal geen tijd meer rekken onderweg…. Nee ik zal het nooit meer doen. Maar ik wilde zo graag met mijn vriendjes op het schoolplein… nee echt niet papa ik zal het niet meer doen. Papa… de grote jongen zei dat we best eens konden gaan kijken bij de duitsers in het bos. Nee papa ik ben toen achter een heel grote boom gaan zitten toen ze begonnen met schieten.Ik zal het niet meer doen maar die grote jongen zei… nee ik zal het nooit meer doen. papa waarom ging je met mij op de fiets naar die plek…. Daar was een vliegtuig neergestort.. de duitsers in het bos hadden hem neergeschoten.Waarom heb je mij toen meegenomen… ik was toch nog maar 5 jaar. De piloot zat nog in het toestel.. en waarom droom ik daar zo van.? En papa waarom mocht ik niet met het meisje van de dansschool omgaan… Waarom kwam ze niet meer naar dansles.. waarom heb je dat zo afgesproken met de vader van dat meisje… omdat zij niet katholiek was? Papa ik hield toch van je .. dat weet je toch wel? . De stilte van de slaapkamer wordt verbroken doordat er ineens veel mensen rond mijn bed staan.12mensen…. allemaal familie en ik en ik…. ik sta er ook bij. Hoe kan dat nu… ik lig toch in bed. Ik kan toch niet overal tegelijk zijn? Ik zeg:Zullen we gaan eten met elkaar? Ja zeggen ze, laten we dat gaan doen.Ik heb al gereserveerd voor 12 personen. 5 mannen en een vrouw allemaal van mijn familie met hun echtgenoten eten met elkaar op een donderdag. Een witte donderdag.Ze zeggen dat ze een boodschap voor me hebben,maar waarom heerst er dan zo’n bedrukte sfeer. Mijn broers en zus zeggen dat ze met me te doen hebben maar daar is helemaal geen reden voor toch? Ik vertel hen van mijn plannen om af te reizen naar santiago de compostella.. dat moet mijn tocht, mijn pelgrimstocht worden.Als afsluiting van = Ja als afsluiting van. .mijn leven ===Santiago de compostella dat christelijke bedevaartsoord waar pelgrims uit heel europa hun voettocht eindigen.Pelgrims die een jacobsschelp dragen als een herkenbaar teken dat zij onderweg zijn naar santiago de compostella , de stad in het noordwesten van spanje- Ik vertel mijn familie dat In die stad het graf van de apostel Jacobus is, een van de discipelen van Jezus. Zijn stoffelijk overschot zou,nadat hij in Palestina was onthoofd, in een stenen boot zijn gelegd waarin twee van zijn discipelen meereisden. De boot bereikte toen als vanzelf de Gallicische kust, waarna het lichaam van jacobus werd begraven in de berg Libredon.En bovenop dat graf is later een grote basiliek gebouwd. Mijn familie knikt begrijpend maar…. Waarom dan… waarom ga je daar in vredesnaam naar toe.? Ik zeg dat ik dat wel weet maar niet wil en kan vertellen.Ik ga het doen al zal het zwaar zijn…misschien is dit vanavond wel ons laatste avondmaal.En dan ben ik opeens op weg naar santiago de compostella …ik wil laten zien dat ik dat wel kan,anders dan al die keren dat dingen niet helemaal of helemaal niet lukten. Het is pikdonker als ik in spanje bezig ben om mijn weg te vinden in een grote olijfboomgaard. Ik ben moe, heel erg moe.39.6 gaf vanmorgen de thermometer aan. Misschien is het nu wel nog hoger.Inmiddels wordt het al weer bijna licht. In de verte hoor ik een haan kraaien. Opeens hoor ik lawaai achter mij. Er komen mensen met kalasnikofs de olijfboomgaard binnen.Ze richten hun geweren op mij. Wat brengt u hierheen vraagt een van de mannen. Ik vertel ze dat ik op pelgrimstocht ben naar santiago de compostella. Daar geloven we niks van roepen de mannen. Jij op jouw leeftijd en dan geloven dat je daar boete kunt doen voor al de dingen die je in je leeftijd anders hebt moeten doen=Daar trappen wij niet in. Je wilt hier landjepik doen. Dat willen al die hollanders die ons land willen bezetten om er decadente hotels of vakantiehuizen te bouwen . .Meekomen…… ze brengen mij naar de Nederlandse consul in Spanje.Ik kan helaas niets voor u doen …ik vermoed dat u drugs smokkelt…. dat doen helaas veel Nederlanders . Ik stuur u door naar de landvoogd.De landvoogd weet niet goed wat hij met mij aanmoet. Hij kan niet bewijzen dat ik iets fout heb gedaan. Hij wast zijn handen in onschuld.,Hij is gewend te luisteren naar de nederlandse grootgrondbezitters die het in spanje voor het zeggen hebben. Hij besluit de grootgrondbezitters van Nederland te pleasen en veroordeelt mij om het laatste stuk naar Santiago de Compostella af te leggen met als handicap dat rusten onderweg er niet meer bij zal zijn.Lopen zul je … lopen met bepakking en iedereen die je onderweg tegenkomt zal kunnen zien dat je het zwaar hebt. Iedereen zal zien wat je in je leven allemaal wel niet verkeerd hebt gedaan.Ik moet op weg… de zon brandt onbarmhartig op mijn gekwelde lichaam. De mensen langs de kant lachen mij uit. Kijk hem nou eens; eigen schuld dikke bult… dan had ie maar……De barre tocht eindigt op de heuvel waar eens de apostel jacobus zijn laatste rustplaats vond.Het is klaar… ik heb mijn plicht gedaan…mijn moeder en mijn vrouw zijn mij nabij………
Opa opa Hier ben ik . tijd om wakker te worden.. Mijn kleindochter van 5…..
Ik voel mij al weer een stuk beter. Lieverd…zeg maar dat opa zo uit bed komt. De koorts is niet gezakt … maar het is goed zo. Er zijn nog veel dingen te doen.Voor mij , voor u, voor ons allemaal. Zalig Pasen. Ton.