Kerstmis 2010

Ik had me voorgenomen om het kerstfeest dat jaar eens echt goed te vieren.De kinderen waren al een aantal jaren de deur uit en kostten in principe geen geld meer.Onze ouders waren al overleden…. Kortom financieel was er geen probleem meer om met de kerst eens goed uit te pakken.Om te beginnen eerst maar eens de huiskamer versieren. Ik haalde een trap uit het schuurtje en spande lang het plafond rode papieren slingers. Aan de lamp hing ik een van die rode bellen die als ze nog opgevouwen zijn weinig lijken maar uitgeklapt toch best wat voorstellen. Een grote kunstkerstboom en een katholiek verantwoorde kerststal om nog wat meer sfeer in de huiskamer te hebben. Toen dat allemaal klaar was ging ik de tafel dekken. Ik had veel inkopen gedaan in wel in 3 verschillende winkels.De bakker voor het kerstbrood, de poelier voor flappie het konijn en de rest van de inkopen bij een grote xxl winkel waarvan mij de naam even niet te binnen wil schieten.Alles bij elkaar zag het er dan ook goed uit.Bij het tafeldekken stak ik bij elk bord een kaarsje aan, je weet wel van die kaarsjes waarvan je er tien in een doos koopt.Toen ik daarmee klaar was klapte ik in mijn handen en dat was het teken voor mijn vrouw om binnen te komen. Ik moet zeggen dat ze voor het eerst sinds lang mij wat verlegen glimlachend aankeek toen ze bedremmeld binnenkwam. Nee maar,zei mijn vrouw,dat had je nu niet hoeven doen. Maar omdat ik het toch gedaan had,ging ze blij zitten en keek me warm aan. En nu gaan we niet alleen smullen, zei ik,maar we moeten ons ook bedenken wat er in de kerstnacht eigenlijk gebeurd is.
Ik las mijn lief voor hoe Maria en Jozef toendertijd alle herbergen afliepen, maar nergens was er plaats voor hen.Maria was in verwachting,misschien was dat wel de reden dat de herbergiers overal nee verkochten toen Jozef vroeg of er nog plaats was. Uiteindelijk werd het kind toch geboren ,zij het in een stal.En ze legden het in een kribbe, de katholieken noemen dat sinds kort geen kribbe meer maar een voederbak. En toen ik uitverteld was,begonnen we te eten, want nu mocht het, al was er dan veel ,heel veel ellende in de wereld .

Kijk, zei ik, dat is nu kerst vieren en zo hoort het eigenlijk. Daarin had ik natuurlijk gelijk….. Ja toch. En we hadden we het al etend over de hardvochtigheid van de herbergiers in Bethlehem, maar ja dat was natuurlijk meer dan 2000 jaar geleden. Zo iets komt nu natuurlijk niet meer voor… een zwangere vrouw en haar man de deur wijzen., Op dat moment wordt er bij ons gebeld. Ik leg net een stuk van Flappie die ik naar mijn mond
bracht om er op te gaan kluiven, verstoord neer. Dat is nou vervelend.Wie kan dat nu weer zijn er is ook altijd wat. Zeker weer een schooier die om geld komt vragen met een gelukkig nieuwjaars kaartje van Ede stad in zijn hand. Ik knoop mijn servet los,veegde met een servetje mijn kin schoon, en liep naar de voordeur.
Er stond een man op de stoep met een baard en heldere lichte ogen. Hij vroeg of hij bij ons even schuilen mocht,want het sneeuwde zo hard. Ik keek de man een ogenblik zwijgend aan en toen werd ik boos, eerlijk gezegd werd ik erg boos.Uitgerekend met kerstmis .. zei ik… zijn er dan geen andere avonden. En ik sloeg de deur hard achter mij dicht. Toen ik weer terug in de kamer was kreeg ik toch een vreemd gevoel.Ik ga toch nog maar eens even kijken zei ik tegen mijn vrouw,er is iets gebeurd maar ik weet niet wat. Ik ging weer naar beneden naar de voordeur en keek in de dwarrelende sneeuw. Daar zag ik de man nog juist om de hoek verdwijnen. Met een jonge vrouw naast zich,die zwanger was.
Ik holde naar de hoek van de straat en tuurde de straat af,maar er was niemand meer te zien. De twee leken wel in de sneeuw te zijn opgelost.. Ik ging opnieuw naar binnen en betrapte me er op dat ik tranen in mijn ogen had. Zeg maar even niets zei ik tegen mijn vrouw… de wind is wat schraal. Het gaat wel weer over.En dat was ook zo,, je moet je over de dingen heen kunnen zetten. Het werd nog een heel prettig kerstfeest. Misschien wel leuker dan het in jaren was geweest. Het bleef die nacht sneeuwen, de hele nacht door en zelfs het kind werd opnieuw in een schuur geboren.