De groeten van (februari 2015)

De groeten van …….
Column
Een kleine 2 weken geleden zag ik je weer zitten in een late night praatprogramma op tv 1. Als je op dat moment op tv bent gaat het vaak over de zorg of beter gezegd over de problemen die de samenleving heeft MET de zorg.In januari was je de gast in het programma van PAU. Het ging onder meer over je moeder die in een verpleeghuis woonde – en er was een meneer in dezelfde uitzending die ook een vrouw had in hetzelfde verpleeghuis. Samen met je vader hadden de heren zich laten verleiden om in een artikel in het AD eens flink door te halen naar wat er allemaal in dat verpleeghuis allemaal wel niet mis was. Daar zat je dan… bij Pau dus -aangevallen op de goede zorg die je moeder in dat verpleeghuis kreeg of beter gezegd niet kreeg.Je zat er zo ongelukkig bij dat ik echt medelijden met je had.Als staatssekretaris ga jij over de zorg die in Nederland wordt geboden en je hebt de opdracht gekregen- en ook aanvaard bij je aantreden-om de zorg te reorganiseren en er tegelijkertijd ook op te bezuinigen.Het zal je baan maar zijn, maar goed je hebt er zelf voor gekozen om die klus….. die gigantische klus aan te pakken . En….. eerlijk gezegd de politieke partij die je voor deze klus heeft gevraagd had het kunnen weten . Moeten weten dat bezuinigen door vrijwel niemand in nederland in dank zou worden afgenomen.
. Je had ook kunnen weten dat politici die geen deel uitmaken van de regering zich zouden staan verdringen om schande te roepen over wat jij allemaal wel niet van plan was en nog bent.Een kleine 2 weken terug dus zat je weer in zo’n uitzending. Dit keer was Eva Jinek degene die jou in haar late night programma het vuur na aan de schenen legde.Voor alle duidelijkheid… bij dit soort van programma ´´s weet je dat men zal proberen om je zwakke kanten aan te pakken.Zo ging het deze keer ook…. Hoe is het inmiddels met je moeder…..en meer van dat soort van op de persoon gerichte vragen.Alsof dat mens in je moeder geïnteresseerd zou zijn. Ik zag je opnieuw steunen en zuchten en ik had weer met je te doen. Het lukt je kennelijk niet om uit te leggen dat hervormen en bezuinigen op de zorg naar jouw mening onontkoombaar zou zijn.
Ik ben maar een simpele columnist van een lokale radio omroep,maar laat me voor een keer toch proberen je wat te ondersteunen.Eerst maar eens een paar voorbeelden uit de praktijk die ik zelf heb gezien en meegemaakt. Mijn vader belde mij op zekere dag op en vroeg me of ik hem wilde helpen bij het aanleggen van een vijver. Ik vond dat ik niet kon weigeren ook al heb ik al jaren copd en is spitten en graven nu niet mijn favoriete bezigheid Ik zag mijn vader de schop hanteren op een manier waar je alleen maar grote waardering voor kunt hebben. Ik kon hem dan ook nauwelijks bijbenen bij het graafwerk. We waren een uurtje bezig en toen kwam de huishoudelijke hulp van de thuiszorg. Ze kwam het huis poetsen omdat mijn moeder dat niet meer zo goed afging.Ze waste ook buiten de ramen,ook al had ik niet het idee dat die vies waren. Maar goed, als man zal ik daar wel geen kijk op hebben. Toen de hulp na een paar uurtjes weer weg was vroeg ik aan mijn moeder hoe ze eigenlijk aan die hulp kwam.O.. zei mijn moeder…ze komt 2 keer in de week een paar uur.Om de week komt ze op zaterdag mijn haar doen en dan komt ze die week maar een keer voor het schoonmaken van het huis Dat heb ik zo met haar afgesproken.. Ik was stomverbaasd toen ik hoorde dat de hulp zo ongeveer gratis was. Ik dacht…als pa met mij in de tuin kan spitten dan kan hij toch ook….Ze hadden maar een klein huis …maar goed. Het zijn je ouders ,dus ik hield verder mijn mond. Tussen de middag kwam er een meneer met 2 warme maaltijden een voor mijn moeder en een voor mijn vader. Ik vroeg hoe ze dat geregeld hadden en het antwoord was… via de thuiszorg… en de man die het brengt is van de stichting welzijn ouderen. Zaterdag en zondag kookte mijn moeder zelf.Mijn vader schilde dan de aardappels en maakte de groente schoon. Mijn moeder zorgde voor het braden van het vlees en hield /zittend op haar rollator/de pannen een beetje in de gaten. Mijn vader kan ook koken al blijft zijn kennis verder beperkt tot de Hollandse keuken.Lekkere stamppotjes dus.
Een paar jaar geleden nog maar reed ik ouderen met een bus naar de dagopvang. Ik haalde toen een paar dagen in de week een meneer op die beschikte over een rollator. Onderweg raakte ik dan met hem aan de praat. Hij vertelde mij dat hij ook een rolstoel had en ook een electrische rolstoel.O ja… hij was begonnen met een wandelstok. Ja… hij had alles gekregen van de WMO Ede. Hij heeft mij zijn hulpmiddelen ook vol trots laten zien. Ik herinner me nog dat hij zelf niet met de electrische rolstoel durfde rijden ,maar zijn vrouw deed er boodschappen mee in het dorp en ging er ook mee naar haar kapper.Ik had indertijd een vriend die bij de WMO Ede werkzaam was en vroeg hem hoe dat allemaal kon. Hij vertelde mij later dat er in de administratie niets van terug te vinden was…
Op een gegeven moment beschikte mijn moeder ook over een electrische rolstoel. Zij woonde toen met mijn vader inmiddels in een verzorgingshuis. De scooter heeft een paar jaar ongebruikt voor de deur gestaan. Niet gebruikt omdat mijn moeder er niet mee durfde rijden.Het heeft mij een paar jaar gekost om haar ertoe te bewegen de rolstoel weer te laten ophalen.Uiteindelijk is dat ook gelukt.Nog een voorbeeld…och …ik zou er nog wel verschillende kunnen noemen…..maar laat ik ermee ophouden..Terug naar de meneer waarmee ik dit verhaal begon.Ik zou hem het volgende willen zeggen.Jij weet beter dan wie ook dat wij veel ouder worden dan een tijd geleden. Dat willen wij ook allemaal graag …toch ….Je weet ook dat de naoorlogse geboortegolf inmiddels ook en masse een beroep doet op de gezondheidszorg. Neem nu bijvoorbeeld mezelf en mijn partner. Om de zoveel weken krijgen wij een smsje van de apotheek dat onze medicijnen weer klaar liggen. Ik neem dan een tas mee om het allemaal in op te kunnen bergen . Wij zijn//en daar ben ik van overtuigd //echt niet de enigen, die zoveel medicijnen gebruiken.De medische wetenschap slaagt er steeds meer in om ook bij ernstige klachten, waar we een tijdje geleden gewoon aan dood gingen, ons leven weer te verlengen. U en ik wij willen allemaal graag in gezondheid 100 jaar worden.De vraag is dan…. Wie gaat dat dan allemaal betalen.Wij met zijn allen dus==- en daar wringt nu precies de schoen. Er zijn mensen die denken dat er ergens in den Haag mensen wonen die het geld ahw op de rug groeit. Mensen die maar aan een boom hoeven te schudden en de euro´s vallen er als blaadjes van af.Ok.. er zijn ook mensen die de wijken ingaan om u te vertellen dat wanneer zij degenen zijn die aan de boom mogen schudden ,zij de gezondheidszorg voor u en voor mij goedkoop en in elk geval betaalbaar kunnen houden.Als dat waar is…. dan zou dat toch heel mooi zijnWie zou daar nu bezwaar tegen kunnen hebben=Niemand toch. O ja….ikzelf vind het toch wel belangrijk dat de euro´s van de geldboom bijvoorbeeld ook worden gebruikt om onze veiligheid in de gaten te houden. Want wat heb ik aan een gezond lijf wanneer ik iemand van IS tegen het lijf loop die pief paf poef mij zo maar neerschiet=….dat zouden we in ieder geval toch niet moeten willen..toch………Beste mijnheer de staatssekretaris.. ik mag hopen dat wij er met z´n allen .toch uit gaan komen…Ik bedoel daarmee dat het in ieder geval IEMAND gaat lukken om de gezondheidszorg toch nog een beetje betaalbaar en bereikbaar te houden.Ik mag toch ook hopen dat de mensen die zorg moeten afnemen niet meteen naar een ander wijzen in de zin van …. de samenleving lost het maar op en mijn naam is haas.Of jij degene bent die dit probleem moet oplossen zou ik zo een twee drie niet weten. Ik heb daarvoor niet doorgeleerd.Wel hoop ik van harte dat mensen die zich ervoor inzetten om ons gezondheidsstelsel te hervormen en er daarbij kennelijk niet aan kunnen ontkomen om ook minder goede boodschappen voor ons te hebben,op zijn minst het voordeel van de twijfel wordt gegund.Tegelijkertijd moet/hij of zij ook open staan voor ideeen van anderen hoe wij onze fantastische gezondheidszorg overeind kunnen houden.En als je onverhoopt Jinek of Pau weer tegen tegen komt en ze vragen je weer naar de gezondheidstoestand van je moeder zou ik…nou ja dat kun je ook zelf wel bedenken. Intussen ontvangt u als luisteraars als vanouds weer de hartelijke groeten van

ton