DE KATHOLIEKE KERK IN VAASSEN

Ik herinner mij dat ik als jongetje van 5 naar de katholieke bewaarschool ging. Gelet op de situatie van dat moment moet dat heel spannend zijn geweest. Nederland was toen immers nog bezet door de Duitsers. De helft van de kinderen op de bewaarschool was 6 jaar. Dat betekende dat ik niet alleen op de bewaarschool, maar ook 6 jaar op de lagere school met een overvolle klas te maken had. 40 of 50 kinderen in een en dezelfde klas. Het was toen heel gewoon.

Als jongetje van 6 werd ik misdienaar. Hoe dat precies is gegaan en of ik daar als jongetje een stem(metje) in heb gehad: ik kan het me niet herinneren. Waarschijnlijk heeft mijn oom Gerard die koster was in de kerk, daar een rol in gespeeld. Ik vond dat een leuke tijd, vooral als er doordeweeks een begrafenis was. Dan hoefde je die ochtend niet naar school. Ook ben ik als jongetje van 6 of 7 jaar een poosje misdienaar geweest in het tegenover de RK gelegen zusterklooster. Als ik daar misdienaar was dan ging ik altijd wat vroeger van huis. Er lagen in het klooster bladen van Don Bosco. Het ging over een pastoor die allerlei spannende dingen meemaakte. Ook vond ik de zusters heel aardig. Soms kreeg ik dan een knuffeltje van ze. Toen ik dat eens aan mijn vader vertelde kwam er daarna een eind aan mijn misdienaarschap bij de zusters. Toch jammer….

Ik bewaar prettige herinneringen aan mijn activiteiten in de RK kerk in Vaassen. In mijn columns heb ik er een aantal keren wat uitgebreider over gesproken en ik laat het hier dan ook bij.

Hier wil ik nog wel kwijt dat de begrafenis van mijn opa in 1951 grote indruk op mij heeft gemaakt. Ik was toen 16. De buren droegen de kist met mijn opa, lopend op de schouders van huis naar de Kerk. Nu was mijn opa niet bepaald de zwaarste, maar toch. Lopend van het huis aan de BOTTERT naar de RK kerk. Ik vond en vind het nog steeds een ongekend staaltje van goed nabuurschap.

Mijn vader kwam uit een groot katholiek gezin. Hij heeft ze allemaal overleefd. Ik ben dus vaak- heel vaak-met hem nog in de RK kerk in Vaassen geweest. Ik heb dat nooit als een klus die je liever niet doet, ervaren. Het hoorde er gewoon bij.

Uit de Vaassense periode is mij vooral het oorlogsjaar 1944 en de bevrijding in 1945 bijgebleven. Ook mijn oppasactiviteiten als jongetje van 7 of 8 jaar staan mij nog helder voor de geest. Ik zal er in een aparte column aandacht aan besteden.